กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
41 ฉันคืออาจารย์ของพวกเธอ
“ก็แค่มองท้องฟ้าจากก้นบ่อเท่านั้น”
จัดการความทรงจำของพวกเขาเสร็จ สือโม่ฝานหัวเราะหึ ๆ หนึ่งที นอกจากไม่กี่คนที่ยังไม่รู้จัก ที่เหลือไม่น่าวิตก
ในบรรดาคนกระจอก ๆ มากมายขนาดนั้น ย่อมต้องมีสักไม่กี่คนที่ดี สือโม่ฝานขมวดคิ้ว
คนที่มีภัยคุกคามมากที่สุดก็มีอยู่ไม่กี่คน เกรงว่าคงมีกายานิรันดร์เหมือนกับตนเอง แม้จะไม่สมบูรณ์ก็ใกล้เคียงแล้ว
โลกถ้ำสวรรค์
ถ้ำสวรรค์หนึ่งแห่ง หลายโลก
และระหว่างพวกเขาด้วยกัน โลกที่พวกเขาจับตามอง ก็คือโลกที่ใช้หาความสำราญ ซึ่งก็คือถ้ำสวรรค์นิรันดร์สามพันแห่ง
หมากตัวใดก็ตาม หนีไม่พ้นชะตาที่ถูกนิรันดร์ควบคุม อันที่จริงก็คือชะตาที่ถูกพวกมันควบคุม
“ชั่วนึกชั่วขณะ บุปผานิรันดร์ผลิบาน”