เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
46 ฉากนี้ไม่สนุกหรือ ช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ
กล่าวถึงตรงนั้น ซือตงกวาดตามองไปรอบหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “เหตุใดจึงไม่เห็นพี่ใหญ่ฟาง”
“ข้าคู่ควรเอ่ยถึงนามของสามีข้าหรือ?”
คำพูดของเฉินเฉวียนทำให้แววตาของอิ่นซุ่ยเยว่เย็นเยียบ นางเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “เขาอยากรู้ว่าเหตุใดข้าจึงทรยศเขากับสามี”
“ทรยศหรือ ไม่เคยมีความจริงใจอยู่แต่แรก แล้วจะเรียกว่าทรยศได้อย่างไร”
เฉินเฉวียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาไร้ความรู้สึก “ตั้งแต่แรก พวกเจ้าเพียงต้องการเข้าใกล้พวกเราสองคน เจ้าคิดว่าข้าจะคบพวกเจ้าเป็นสหายจริงหรือ?”
ไร้ยางอาย
ทันทีที่เฉินเฉวียนเอ่ยจบ ไม่เพียงแต่อิ่นซุ่ยเยว่ แม้แต่อิ่นหยางเฉิงและคนอื่น ๆ ต่างก็มีแววตาตื่นตะลึง เมื่อเห็นเฉินเฉวียนพูดจาเช่นนั้น พวกเขาถึงกับพูดไม่ออก ช่างตัดขาดเยื่อใยและไร้ยางอายยิ่งนัก
ไม่รู้ว่าสือโม่ฝานปรากฏตัวบนม้านั่งตั้งแต่เมื่อใด ในความว่างเปล่าฟ้าบุพกาล เขาลอยอยู่อย่างนั้น มือถือข้าวโพดคั่ว ท่าทางราวกับกำลังชมละคร
เหนือความคาดหมายจริง ๆ ไม่คิดเลยว่าจะมีเรื่องสนุกเช่นนี้