เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
เวลาไม่เคยคอยท่า
“ใจเย็นก่อน ตอนนี้ข้ายังไม่อาจบำเพ็ญต่อไปได้”
“ฟู่ว ขอบคุณเจ้าขุนเขา หลังจากเขาได้รับมรดกราชาอริยะแล้ว ย่อมต้องมาการประลองเป็นตายกับข้าอย่างแน่นอน ไม่ทราบว่าเจ้าสำนักสาขาเซียวจะคิดเห็นอย่างไร?”
“โอ้ ดูท่าแล้วศิษย์สือคงมีความเป็นปรปักษ์ต่อเขาอย่างยิ่ง เพียงแต่ด้วยพลังระดับทารกก่อกำเนิดของข้าในตอนนี้ ก็ใช่ว่าจะได้รับมรดกราชาอริยะอย่างแน่นอน”
“ข้าจะลองดูสักครั้ง”
เมื่อครู่นี้สือโม่ฝานเดือดดาลขึ้นมาจริง ๆ ต่อให้ยังไม่ได้คลายผนึก อาศัยความหยั่งรู้ของตนเอง เขาก็สามารถก้าวขึ้นสู่สวรรค์ได้ในก้าวเดียว แม้แต่การตระหนักมรรคในชั่วพริบตาก็ยังไม่ใช่ปัญหา
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการทะลวงสู่เซียนปฐพี
หรือไม่ก็ทำให้กายเนื้อบรรลุอริยะโดยตรง น่าเสียดายที่ในหมู่เซียนอิสระไม่มีเคล็ดวิชาหลอมกาย
“พรสวรรค์ของเจ้าน่าตกตะลึงยิ่งนัก วิญญาณก่อกำเนิดของเซียนอิสระสามคนกลับทำให้เจ้าตระหนักรู้ได้ถึงขั้นนี้ ดูท่าเมื่อก่อนเจ้าคงไม่ใช่บุคคลธรรมดาแน่”