เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
การรวมมณฑลไท่ซานเป็นหนึ่ง มหาจักรพรรดิจิ่วเฉิน
แสงดาบและเงากระบี่สะท้อนประกายเย็นเยียบ ซากศพทอดยาวทั่วทุ่งราวกับสายน้ำ
เซี่ยอวี่กลับคืนสู่โลกปฐมมรรค ส่วนสือโม่ฝานออกภารกิจชุดหนึ่งให้หลินเฟิง
บัดนี้มณฑลไท่ซานเหลือเพียงขุมอำนาจหัวเมืองใหญ่ที่สุดทางตะวันออก ซึ่งมีนามว่าเมืองกว้า
กองทัพศัตรูตั้งตระหง่านอยู่หน้าเมืองกว้า แม่ทัพยืนเคียงข้างกัน ทอดสายตามองไปยังทิศตะวันออกของเมือง
ต้วนเอ้าเฉิน ลู่ฉงอวิ๋น กวนลิ่ง และกู้เหลียงควน ทั้งสี่คนคือเจ้าเมืองและรองเจ้าเมืองกว้า แต่ละคนล้วนเป็นเซียนอิสระหนึ่งถึงสองวัฏ
เมืองกว้า หัวเมืองอื่น ๆ ล้วนถูกทำลายจนพังพินาศไปนานแล้ว เหลือเพียงนครหลักที่ยังดิ้นรนเฮือกสุดท้าย
ในฐานะขุมอำนาจแรกที่สามารถต้านทานหลินเฟิงได้นานถึงครึ่งปี สือโม่ฝานรู้สึกว่าพวกมันทำได้ดีมากแล้ว
หากไม่ใช่เพราะมารประหลาดพิสดารกับเทพหลักทั้งหลาย ตัวเขาคงไม่อาจมอบเวลาให้หลินเฟิงได้ยาวนานถึงเพียงนี้ จนทำให้เขาค่อย ๆ กลายเป็นเซียนอิสระ