เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
ตัวเอกคนนี้มีความลับ ความหวาดกลัวถอยฉากก่อน
ต้วนเฉิงก้าวเข้าไปใกล้ไม่กี่ก้าว หลิ่วรั่วเซียนที่ถูกจับไว้ในมือร้องด้วยความเจ็บปวด ครั้นได้ยินเสียง เขาก็หันไปยังคนที่ตกสู่มรรคมารอย่างสิ้นเชิงนั้น: “ข้าให้มันปล่อยนาง มันก็ปล่อยนาง มันจะเสียหน้าขนาดไหนกัน! อีกทั้ง ข้าได้ยินเสียงกรีดร้องอันไพเราะนั้น ช่างไพเราะเสนาะหูเสียจริง!”
สือโม่ฝานค่อนข้างนับถือไอ้นั่น มันก็แค่เบี้ยสังเวย ของใช้สำหรับเปิดทาง กลับกล้าเถียงกับหลินเฟิงถึงเพียงนั้น
“ไพเราะดี ให้มันได้ฟังเสียงกรีดร้องอันไพเราะของข้าก่อนเถิด”
จอมสวรรค์น้อยปะทะยอดมรรคา ผลลัพธ์เห็นได้ชัด ราวกับทารกแข่งแรงกับช้าง และยังเป็นทารกที่เพิ่งครบเดือนเสียด้วย
…
“หูเฝ่ย พวกเราจะทำอะไร?”
ทางนั้น ผู้ทดสอบแห่งมิติความหวาดกลัว ถูกห้วงลึกโอบล้อม