เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
เป็นไปไม่ได้ เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
เกิดอะไรขึ้น?
เอะอะโวยวายกันอยู่หน้าประตู
เมื่อได้ยินเสียงสตรีดังขึ้น สือโม่ฝานก็รู้สึกฉงน ความคิดหมุนวน ภาพเบื้องหน้าจึงกระจ่างชัด
มะลิกำลังโต้เถียงกับหญิงงามวัยสิบแปดปีผู้ดื้อรั้น
“ขออภัยจริง ๆ เถ้าแก่ของพวกเราไม่รับแขก อีกทั้งที่นี่ก็ไม่เปิดให้เช่า ยิ่งเป็นไปไม่ได้”
“เป็นไปไม่ได้อะไรกัน ตัวหนังสือสีดำบนกระดาษแดงเขียนไว้ชัดเจนว่าเขาจ่ายเงินแล้ว ทำเอาข้าโมโหแทบตาย”
“คุณหนู ข้าคงไม่ได้ถูกคนหลอกกระมัง!”
“ไม่หรอก รั่วเซียน สถานที่แห่งนั้นทั้งห่างไกลและเปลี่ยวร้าง อีกทั้งข้าดูแล้วล้วนเป็นอาณาเขตส่วนตัว มองอย่างไรก็ไม่เหมือนสถานที่ที่ขาดแคลนเงินจนต้องปล่อยเช่าเลย!”
“หึ เหตุใดจะไม่เหมือนกัน ค่าเช่าหนึ่งเดือนเท่ากับค่าอาหารสามวันของข้า เจ้ายังรู้หรือไม่ว่าต้องใช้เงินเท่าไร?”