เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
ทุกท่าน ไม่ได้พบกันเสียนาน
เมื่อเห็นหวังข่ายเสวียนระเบิดพลังต่อสู้อย่างสิ้นหวังพุ่งเข้าหาตน หมาป่าโลหิตที่ซุ่มโจมตีพวกเขาก็เผยร่างแท้ ใช้กรงเล็บขวางไว้
หวังข่ายเสวียนที่ไม่คิดอะไรอีก เมื่อรู้ว่าสือโม่ฝานกลับมาแล้ว ในยามนี้ก็ตกอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่งอย่างสิ้นเชิง
“ปัง” หมัดถูกกรงเล็บราชาหมาป่าโลหิตสกัดไว้
หวังข่ายเสวียนทั้งร่างสะท้าน พละกำลังอันน่าสะพรึงทะลักออกจากแขน หมัดคลื่นซ้อน
หมาป่าโลหิตรีบบิดร่างหลบ แขนที่ถูกกระแทกนั้นเลือดเนื้อหายไป กระดูกซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ราวกับระลอกคลื่นทะเล
“โหว” หมาป่าโลหิตคำรามเสียงแหบ ร่างใหญ่กลายเป็นภาพติดตา พลันถอนตัวจากหวังข่ายเสวียนอย่างรวดเร็ว
ยามนี้หวังข่ายเสวียนเกาะติดมันแน่น จะหนีไปจากนักบำเพ็ญยุทธ์ที่ประชิดตัวสู้ตายเช่นนี้หรือ คิดเสียสวย
เท้าเหยียบย่างกลางอากาศ พุ่งออกไปตรง ๆ ร่างในชั่วพริบตาปรากฏซ้อนกันเป็นชั้น ๆ