เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
26ติงซือเถียน
คำพูดเพียงประโยคเดียวของสือโม่ฝาน ทำให้หวังข่ายเสวียนไม่สนใจหยางอีกต่อไปในทันที
หูปาอีรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าเหตุใดทันทีที่ชายผู้นั้นเอ่ยปาก หวังข่ายเสวียนจึงเชื่อฟังถึงเพียงนั้น
ก็สามารถเดินตามอยู่ด้านหลังได้
เข้าสู่ถ้ำหินตามมรรคา
“เร็วเข้า ดูสิ บนกำแพงหินมีตัวอักษร!”
โยโกะตะโกนขึ้น ทว่าขณะนี้พวกนางไม่กล้าขยับทำสิ่งอื่นอีก
“ฟ้าเปิดแผ่นดินแยก ปุโรหิตหมอผีซ่าหม่านคนแรกได้รับวิวรณ์จากเทพ และได้รับสมบัติชิ้นหนึ่งที่ร่วงลงมาจากฟ้า มันสามารถเดินทางผ่านสองภพหยินหยาง ทำให้คนตายฟื้นคืนชีพได้ กว่าหนึ่งพันปีก่อน สมบัติชิ้นนั้นตกลงบนขาขององค์หญิงอ๋าวกู่ นางจึงตั้งชื่อสมบัติชิ้นนั้นว่า ‘บุปผาปรภพ’ ทุกครั้งที่ราตรีกับรุ่งอรุณบรรจบกัน บุปผาปรภพจะเบ่งบาน และประตูเป็นตายก็จะเปิดออก”
หลังจากอ่านข้อความช่วงนั้นแล้ว สือโม่ฝานก็เอ่ยออกมาโดยไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว
“บุปผาปรภพ?”