เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
กรรม วาสนา บุญกุศล เคิ่งฮั่วกลายเป็นคนโง่
“ไม่มีอะไรนี่?” เขาคงคิดมากไปเอง คนธรรมดาที่ไม่อาจสัมผัสพลังเวทได้เลย จะเกิดความรู้สึกเช่นนั้นได้อย่างไร
หยางซิงซิงปลอบใจตนเอง เช่นเดียวกับนายตำรวจเมื่อครู่ ท้ายที่สุดแล้วเขาก็เป็นเพียงเด็กกำพร้าธรรมดา ๆ ที่ถูกตรวจสอบออกมาอย่างง่ายดายว่าไร้พรสวรรค์ ต่อให้ตรวจพบว่าเคยพบเจออสูรกายมาก่อน ก็จะทำอะไรได้
หลายปีที่ผ่านมาเขาฝึกฝนได้แค่เส้นด้าย ต่อให้ได้รับวาสนา ก็ไม่น่าจะตกแก่คนธรรมดาที่ไร้จุดเด่นเช่นนั้นสักคน
“ตัดไม่ขาด ยุ่งไม่หาย กรรมยังอยู่ ยังคิดจะบำเพ็ญมรรคอีกหรือ?” ร่างเดิม กรรมทางโลกยังอยู่ จะบำเพ็ญมรรคอย่างสงบได้อย่างไร ผู้อำนวยการสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ครูและเพื่อนร่วมโรงเรียนเก่า
คนเหล่านั้นล้วนเป็นคนที่เคยข้องเกี่ยวกับเขา ตัวเขาเองก็ไม่ได้เรื่อง ไม่มีอะไรให้ห่วงพะวงหรือ?
เป็นไปได้อย่างไร ในใจของหมอนั่นยังมีเรื่องที่อยากตอบแทนบุญคุณอีกมากมาย