กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
เซี่ยหลานแท้กับสี่สัตว์ร้ายมหาโหด
“ก็ข้าเอง”
เมื่อมองไปทางตะวันออก เห็นโลกพิภพแตกที่ไม่ได้ซับซ้อนและไม่ได้หายากแห่งหนึ่ง สือโม่ฝานพึมพำกับตนเอง ก่อนทั้งร่างจะหายวับไปจากเกาะวิญญาณเซียน
“นี่มันที่ใดกัน?”
หลังตื่นขึ้น สือโม่ฝานก็รู้สึกปวดศีรษะเล็กน้อย เขายกมือคลำศีรษะพลางสบถในใจ บัดซบ ร่างกายครานี้เหตุใดจึงรู้สึกหนักอึ้งถึงเพียงนี้
ไม่ถูกสิ คล้ายกับพลังของดวงจิตวิญญาณอยู่บ้าง ภายในกายมีพลังห้าธาตุสับสนปะปน อีกทั้งยังมีกลิ่นอายแห่งความมืดอยู่เล็กน้อย
ห้าธาตุย้อนกลับ?
หลังจากคลำศีรษะ สือโม่ฝานก็มองไปยังศีรษะขนาดมหึมาของสัตว์ร้ายตรงหน้า
คร่อกฟี้
เสียงกรนดังสลับขึ้นลง เห็นได้ชัดว่ามันกำลังหลับอยู่