เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
พวกเจ้าเพียงเท่านี้ คิดจะสังหารข้าอย่างนั้นหรือ
“สือโม่ฝาน”
ฉยงเยวี่ยฮว่ากัดฟันกรอด เอ่ยนามของเขาออกมา เจ้าเวรนั่นกลับยังคงท่าทีไม่เห็นผู้ใดอยู่ในสายตาและยิ้มยียวนเช่นเดิม
“เรียกข้าทำไม ไอ้หนู?” สือโม่ฝานเอ่ยอย่างเย้ยหยัน ฉยงเยวี่ยฮว่าหน้าแดงก่ำ ร่างอวตารของเขาที่บำเพ็ญอย่างยากลำบากจนแทบเอาชีวิตไม่รอดกลับถูกอีกฝ่ายสังหาร ร่างแท้จริงก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่กระไร แม้แต่การอดทนรับความอัปยศ แทรกซึมเข้าสู่โลกมารหงอวี่ และฝ่าฟันออกมาได้ในที่สุด ทั้งยังวางแผนเล่นงานอีกฝ่าย ทุกสิ่งล้วนสูญเปล่า: “เขาสังหารข้า!”
เปลวเพลิงแห่งโทสะอันยากจะพรรณนาแผดเผาอยู่ในอกของเขา กลิ่นอายบ้าคลั่งแผ่ขยายออกมา
เตาอัคคีเทพแปดทิศ
ฟึ่บ ๆ
สือโม่ฝานอยู่ภายในเตาไฟ เตาไฟคุ้มครองร่างกาย รอบข้างปรากฏเตาไฟแปดเตา รวมกับตัวเขาเป็นเก้าเตา
“คิดจะสังหารข้า? แค่ข้ากับเศษสวะอีกสองตัวก็ยังไม่พออย่างนั้นหรือ เช่นนั้นก็ลองพลังอิทธิฤทธิ์นี้ของข้าดูเสียหน่อย ว่าพลังที่แท้จริงของเตาอัคคีเทพแปดทิศและผังอัคคีเทพแต่กำเนิดเป็นเช่นไร จงลุกโชน!”
สีหน้าของสือโม่ฝานเคร่งขรึม มรรคผู้เดียวเหนือผู้ใดสำแดงออกมาและหลอมรวมเข้าไปภายใน