เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
30 สวัสดี ในที่สุดก็ถึงเวลาสะสางบัญชีกับฮั่นเทียนหั่วแล้ว
“คืนปฐมไร้ขอบเขต ปราณหนึ่งหวนปฐม”
พรวด!
พลังอิทธิฤทธิ์หมุนเวียน จึงได้รับผลสะท้อนกลับ
“ไร้ประโยชน์ ภายในเขตพิภพแห่งนั้นมีคำสาบานและสัญญานับไม่ถ้วนของปฐมมรรคอยู่ ข้าถูกมันทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสแล้ว ที่นั่นต่อให้ข้าใช้พลังเพียงน้อยนิด ก็จะได้รับผลสะท้อนกลับทันที ศิษย์พี่ใหญ่ผู้เป็นที่รักของเขา จะช่วยศิษย์น้องสักครั้งได้หรือไม่?”
‘เถียวเมิ่ง กุยอู๋โฉว ข้ากลับไปตอนนี้ยังทันอยู่’
กุยอู๋โฉวผู้กำเริบเสิบสานได้ฟังคำตอบของศิษย์พี่ใหญ่ก็เดือดดาล “อย่าเรียกชื่อเขา เขาไม่ได้ชื่อกุยอู๋โฉว เขาชื่อหลี่อู๋”
“คุณชายสือ รอให้เขาถ่วงเวลาเขาไว้ก่อน แล้วรีบไปเสีย” กุยชิงจื่อส่งกระแสเสียงให้สือโม่ฝาน ขณะเดียวกันก็กล่าวออกมาว่า “พวกเขาล้วนต้องการฉายามรรค ศิษย์น้องเอ๋ย! ข้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดอาจารย์อาเจ็ดจึงตั้งฉายามรรคกุยอู๋โฉวให้ข้า”
“หุบปาก หุบปาก เขาต้องการให้ข้าตาย”
“ขอขัดจังหวะสักครู่” สือโม่ฝานเอ่ยเสียงเบา พลางยืนอยู่ตรงกลางระหว่างคนทั้งสอง