เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
หวังฉงหยาง หลินเฉาอิง ตัวเอกยิ่งแข็งแกร่ง
“รากฐานของเจ้าไม่เลวเลย ข้ายืนยันว่าจะขอฝากตัวเข้าสำนักช้วนเจินหรือไม่?”
เจ็ดศิษย์ช้วนเจินเอ่ยปากขึ้นขณะมองหยางไคเทียน ส่วนสือโม่ฝานไม่มีความคิดจะฝากตัวเข้าสำนักช้วนเจิน
ในอดีตบรรพาจารย์ต่อต้านชาวมองโกล แต่หลังจากบรรพาจารย์ไม่อยู่แล้ว พวกมันแต่ละคนก็ไร้ฝีมือเอาเสียเลย แถมยังทรยศผู้มีพระคุณอย่างน่าชิงชัง ศิษย์ที่สั่งสอนออกมาก็มีนิสัยเช่นไรย่อมรู้กัน
สำนักช้วนเจินก็เป็นเพียงหินรองเท้าของตัวเอกเท่านั้น ใครจะไปยอมฝากตัวเป็นศิษย์อย่างโง่งมกัน
“ถ้าเช่นนั้น สหายน้อยผู้นั้น ข้าก็...”
เมื่อมองสือโม่ฝาน ชายผู้นั้นก็เอ่ยปากขึ้น ใครจะรู้ว่าสือโม่ฝานกลับกล่าวว่า “ข้าไม่ชอบความเสแสร้ง อีกทั้งที่เขามาสำนักช้วนเจินก็เพราะสหายสองคนต้องการฝากตัวเป็นศิษย์ ข้าเกรงว่าพวกเจ้าจะรังแกพวกเขา อย่างไรเสีย นอกจากหวังฉงหยางแล้ว ศิษย์ของเขาแต่ละคนก็จิตใจไม่ได้เรื่องทั้งนั้น”
กัวจิ้งพูดไม่ออก กลิ่นอายบนร่างสือโม่ฝานอยู่เพียงระดับหลังกำเนิด เพิ่งทะลวงผ่านในช่วงไม่กี่วันนี้ ส่วนหยางไคเทียนอยู่ระดับแต่กำเนิดมานานแล้ว ยิ่งทำให้เขาพูดไม่ออก
หากไม่ใช่เพราะเขามีแผนการอยู่ในใจ ขยะระดับหลังกำเนิดตรงหน้าพวกนี้คู่ควรจะรับข้าเป็นศิษย์หรือ?
ข้า