กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
090 เถ้าแก่สือ สวัสดี
“ชายผู้นั้นช่างประหลาดยิ่งนัก”
หว่านฟางมองตามสือโม่ฝานที่เดินจากไป ก่อนกล่าวกับฟางหย่า
ผมยาวถึงเพียงนั้น เสื้อผ้าก็ไม่ต่างจากเครื่องแต่งกายในสมัยโบราณ เมื่อครู่นางมัวแต่ก้มตรวจลมหายใจ จึงมองใบหน้าเขาไม่ชัด
แต่เขากลับกล้าทำให้นางตกใจถึงเพียงนั้น
ขณะที่กำลังคิดอยู่ สือโม่ฝานที่อยู่เบื้องหน้าก็หันกลับมา “ขอถามสักหน่อย ร้านทองในแถบนี้อยู่ที่ใดหรือ?”