กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
ไม่ต้องสังหารเขา ให้ข้าจัดการเอง
สือโม่ฝานกลอกดวงตาสีแดงก่ำ ถึงอย่างไรกงล้อบดหกภูมิก็มิได้เหลือช่องให้ไว้เลย
“คนชั่ว คนชั่ว คืนพ่อแม่มาให้ข้า”
ในกระจกหยินหยาง ไม่ว่านางจะใช้พละกำลังอย่างไรก็ต้านทานมิได้ สือโม่ฝานยิ้มบาง ๆ “เด็กสาว ไม่เลว ยัยแก่ คนชั่วของข้าถูกข้าสังหารไปเมื่อกว่าหนึ่งแสนปีก่อนแล้ว อีกทั้งพ่อแม่ของข้าก็ตายไปนานแล้ว”