กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
“เมืองไท่หยวนมีธรรมเนียม ห้ามบินเข้าเมืองโดยพลการ องค์ชายสือโปรดให้อภัย ต้องลำบากเดินไปอีกช่วงหนึ่ง”
หลี่เหยียนทุกข์ใจนัก
นี่มันเรื่องอะไรกัน แค่รับศิษย์สถาบันศึกษาไท่หยวนไม่กี่คน กับอัจฉริยะที่รับเข้าพิเศษ
เดิมทีพวกเขาควรปฏิบัติต่อเขาอย่างสุภาพ กลับกลายเป็นว่าตอนนี้เขากลับต้องมาคอยดูสีหน้าของสือโม่ฝาน
“หยุด”