กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
“ดี”
ยื่นมือออกไปหนึ่งครั้ง สือโม่ฝานคว้าดวงจิตวิญญาณขององค์ชายใหญ่ไว้ แล้วดึงความทรงจำออกมาทีละเส้นทีละสาย
ไม่ไกล
“ฝานซ่วนหนีออกมาได้แล้ว”
“สูงจริง ๆ สูงเสียจริง”
“นั่นก็ใช่ ไม่ดูเสียบ้างหรือว่าเขาเป็นใคร ไอ้เศษสวะคนหนึ่งยังคิดว่าจะเข้าเมืองไท่หยวนเขตรอบนอก สถาบันศึกษาไท่หยวนได้เหมือนเขา”