กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 276 โจวเฟิ่งเจียวตกตะลึง แบบร่างการออกแบบเครื่องจักรที่สวี่เฉิงอันวาดมืออาชีพเกินไปแล้ว
ช่วงเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ เมื่อพ้นเทศกาลหยวนเซียวไปแล้ว วันหยุดของซือชิวหนิงก็ใกล้จะหมดลงเช่นกัน
วันที่สิบเจ็ดเดือนอ้าย สวี่เฉิงอันตื่นจากฝันในตอนเช้า พอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าภรรยาตัวน้อยกำลังนั่งเท้าคางมองดูเขาอยู่ข้างๆ
"มีอะไรเหรอ"
สวี่เฉิงอันยิ้มพลางเอ่ยถาม "ไม่เคยเห็นผู้ชายของตัวเองหรือไง"
"พี่เฉิงอัน วันนี้ฉันต้องขึ้นรถไฟกลับไปมหาวิทยาลัยแล้ว ฉันไม่อยากห่างจากพี่เลยนี่นา!"
ภรรยาตัวน้อยออดอ้อน
เธอตื่นขึ้นมาตั้งแต่กลางดึก พอตื่นแล้วก็ตัดใจข่มตานอนต่อไม่ลง จึงได้แต่นอนมองสวี่เฉิงอันอยู่อย่างนั้นนิ่งๆ จนกระทั่งฟ้าสว่าง
"ชิวหนิง พี่ก็ไม่อยากห่างจากเธอเหมือนกัน แต่เธอลองคิดดูสิ ตอนนี้เธออยู่ปีสองเทอมสองแล้ว พอถึงเดือนกรกฎาคมปีหน้าปิดเทอมก็ขึ้นปีสี่แล้ว ถึงตอนนั้นก็ยื่นเรื่องขอกลับมาฝึกงานที่ชางเฉิงได้แล้วนะ!" สวี่เฉิงอันนับนิ้วคำนวณ "ก็เหลือเวลาอีกไม่ถึงปีครึ่งเท่านั้นเอง แถมระหว่างนี้เธอยังมีวันหยุดยาวอีกตั้งสองครั้งแหนะ!"