กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 228 ชาตินี้เธอไม่ต้องแบกรับครอบครัวนี้อีกต่อไปแล้ว ผมจะช่วยเธอแบกเอง
ในห้องไม่ได้เปิดไฟไว้ มืดสนิทไปหมด
เมื่อได้ยินเสียงแกนหมุนของบานประตูดังขึ้น หัวใจของซือชิวฉิงก็กระตุกวูบ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่าขึ้นมา
แม้ในห้องจะมืดสนิท ทว่าสวี่เฉิงอันมีพลังมองเห็นในความมืด จึงยังคงมองเห็นสีหน้าตื่นตระหนกเล็กน้อยของภรรยาคนโตได้อย่างชัดเจน จนอดขำในใจไม่ได้
"ฟู่..."
สวี่เฉิงอันจุดไม้ขีดไฟก้านหนึ่ง แล้วจุดตะเกียงน้ำมันก๊าดข้างโต๊ะขึ้นมา