บทที่ 224 ป่าเขาคือสนามเด็กเล่นของสวี่เฉิงอัน หมูป่ายักษ์หนักกว่าสองร้อยกิโลกรัม!

บทที่ 224 ป่าเขาคือสนามเด็กเล่นของสวี่เฉิงอัน หมูป่ายักษ์หนักกว่าสองร้อยกิโลกรัม!

พอได้สติ ซือชิวฉิงก็ส่ายหน้ารัวๆ จนเหมือนกลองป๋องแป๋ง

หญิงสาวบริสุทธิ์เข้าห้องผู้ชายตอนกลางคืนคนเดียว มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!

สวี่เฉิงอันจึงถามต่อ "ถ้าเธอไม่อยากมา งั้นให้ฉันไปห้องเธอแทนไหมล่ะ?"

ซือชิวฉิงยังคงส่ายหน้า

สวี่เฉิงอันผายมือ "ถ้าอย่างนั้นเธอลองคิดวิธีที่ดีกว่านี้ดูสิ?"

"อืม... ฉันขอลองคิดดูก่อนนะ..."

ซือชิวฉิงนั่งคิดจนหัวแทบแตกอยู่พักใหญ่ แต่ก็คิดไม่ออกจริงๆ

ถ้าหากแค่ทำกายภาพบำบัดสักสองสามครั้ง เธอยังพอหาข้ออ้างไล่น้องเล็กออกไปข้างนอกได้ แต่นี่ต้องทำตั้งหลายเดือน ทุกๆ สามวันครั้งหนึ่ง จะให้ซือชิวหลิงไม่อยู่บ้านตลอดได้ยังไงกัน

ซือชิวฉิงพูดอย่างกลัดกลุ้ม "ฉันก็คิดไม่ออกเหมือนกัน..."