บทที่ 162 พี่เฉิงอัน ตั้งตารอที่จะได้พบพวกพี่อีกครั้งในเมืองเอก!

บทที่ 162 พี่เฉิงอัน ตั้งตารอที่จะได้พบพวกพี่อีกครั้งในเมืองเอก!

ทุกคนยืนรออยู่บนชานชาลาครู่หนึ่ง

"กึกกัก กึกกัก กึกกัก..."

รถไฟขบวนเขียวพ่นไอหมอกสีขาวปรากฏขึ้นมาแต่ไกล ดูราวกับมังกรยาวคดเคี้ยว

"หวูด..."

พอใกล้ถึงสถานี รถไฟที่ชะลอความเร็วก็ส่งเสียงเบรกคล้ายเสียงสะอื้น ก่อนจะค่อยๆ จอดสนิท

ซือชิวหลิงที่ได้เห็นภาพรวมทั้งหมดถึงกับร้องอุทาน "ว้าว นี่น่ะเหรอรถไฟ ใหญ่แล้วก็ยาวมากเลย!"

ซือชิวฉิงเองก็มองดูรถไฟขบวนเขียวนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น คำคำนี้เธอไม่ได้ไม่คุ้นเคย ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกับตาตัวเอง

สวี่เฉิงอันถามขึ้น "ชิวหลิง เธออยากนั่งรถไฟไหม"

"อยากค่ะ!"