บทที่ 140 คนเรานี่นะ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยรู้จักพอจริงๆ!

บทที่ 140 คนเรานี่นะ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยรู้จักพอจริงๆ!

ตั้งแต่แรกที่ได้รู้จักกับสวี่เฉิงอัน โจวเจี้ยนกั๋วก็รู้แล้วว่าปัญญาชนหนุ่มคนนี้ไม่ชอบอยู่ในกรอบ

ดูได้จากการที่เขาพยายามอย่างกระตือรือร้นเพื่อแย่งโควตารถแทรกเตอร์ของเฮยถู่ถุนมา แล้วหลังจากนั้นยังมาหาตนเพื่อเอาโควตาของอู๋ถงถุนไปด้วย

ความจริงเรื่องที่สวี่เฉิงอันแอบรับซื้อของป่าในหมู่บ้านด้วยราคาสูง รวมถึงของป่าบางอย่างที่ต้องขายให้ทางการเท่านั้น โจวเจี้ยนกั๋วเองก็รู้เรื่องอยู่ แต่แกล้งทำเป็นหลับตาข้างลืมตาข้าง

เพราะสิ่งที่เขาทำนั้นเป็นประโยชน์ต่อชาวบ้านทุกคน อีกทั้งยังไม่ได้ล้ำเส้นยื่นมือออกไปไกลเกินไป เขารับซื้อแค่ในหมู่บ้านตัวเองเท่านั้น หากกว้านซื้อไปทั่วทั้งตำบล นั่นย่อมเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด