บทที่ 125 ในที่สุดความปรารถนาที่จะได้เดินเล่นในหอคอยงาช้างกับพี่เฉิงอันก็เป็นจริงแล้วสินะ!

บทที่ 125 ในที่สุดความปรารถนาที่จะได้เดินเล่นในหอคอยงาช้างกับพี่เฉิงอันก็เป็นจริงแล้วสินะ!

เมื่อหาเตียงนอนในตู้นอนพบและเก็บสัมภาระเรียบร้อย โจวเฟิ่งเจียวก็หยิบเมล็ดแตงโมคั่ว ถั่วลิสงเคลือบแป้งกรอบ และบิสกิตออกมาจากกระเป๋าเดินทางติดตัวเพื่อแบ่งปันกับทั้งสองคน

ฝ่ายซือชิวหนิงเองก็มีน้ำใจตอบแทน นำแผ่นซานจา ลูกอมรสผลไม้ และขนมเปี๊ยะที่สวี่เฉิงอันซื้อให้มาวางไว้บนโต๊ะเช่นกัน

หญิงสาวทั้งสองวัยไล่เลี่ยกัน อีกทั้งยังถูกคอกัน ส่งเสียงเจื้อยแจ้วคุยกัน ทำให้การเดินทางครึกครื้นขึ้นมาก

สวี่เฉิงอันเองก็วางใจ

ได้รู้จักกับโจวเฟิ่งเจียว พอถึงช่วงปิดเทอมทั้งสองคนก็จะได้มีเพื่อนร่วมทางเวลากลับบ้าน ไม่ต้องรู้สึกโดดเดี่ยวระหว่างทาง