บทที่ 105 พิธีออกทุกข์เสร็จสิ้น คืนก่อนเข้าหอกับซือชิวหนิง

บทที่ 105 พิธีออกทุกข์เสร็จสิ้น คืนก่อนเข้าหอกับซือชิวหนิง

สามพี่น้องกำลังคุยเล่นหัวเราะกันอยู่ รถแทรกเตอร์ก็แล่นเข้ามาจอดเทียบข้างๆ พวกเธอ

สวี่เฉิงอันเพิ่งกระโดดลงมาจากรถแทรกเตอร์ ซือชิวหลิงก็กระโดดโลดเต้นวิ่งเข้าไปหา คล้องแขนเขาไว้พลางเอ่ย "พี่เขยรอง พี่ก็ขับรถแทรกเตอร์มาทั้งเช้าแล้ว พักสักหน่อยก่อนไหม"

สวี่เฉิงอันหัวเราะ "ฮะๆ ไม่เป็นไร พี่ไม่เหนื่อยหรอก!"

เรี่ยวแรงของเขายอดเยี่ยม ความอึดก็จัดว่าน่าทึ่ง ไถดินทั้งวันยังไม่รู้สึกเหนื่อยล้าเลย ระดับการออกแรงแค่นี้เมื่อเทียบกับตอนที่เขาเข้าป่าไปล่าสัตว์แล้วถือว่าเบากว่ามาก

ทว่าพอแดดออก อุณหภูมิก็พุ่งสูงขึ้น เหงื่อออกท่วมตัวจนสวี่เฉิงอันเริ่มรู้สึกกระหายน้ำขึ้นมาบ้าง

ซือชิวหนิงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาผืนหนึ่ง "พี่เฉิงอัน ดูสิเหงื่อเต็มหัวไปหมด เดี๋ยวฉันเช็ดให้นะ!"

ส่วนซือชิวฉิงก็หยิบกระติกน้ำทหารที่วางอยู่บนคันนาส่งให้ "เฉิงอัน คอแห้งใช่ไหม ดื่มน้ำก่อนสิ!"

"อื้ม!"