กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 102 ปลอบโยนสวี่เฉิงอันที่เมาป่วน ความอ่อนโยนของซือชิวฉิง
สวี่เฉิงอันพึมพำเสียงอ้อแอ้ “ฉันดูไม่ผิดหรอก ชิวฉิง เธอคือเมียของฉัน เป็นผู้หญิงที่ฉัน สวี่เฉิงอัน รักที่สุด ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน คิดถึงจนแทบจะบ้าอยู่แล้ว!”
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สวี่เฉิงอันเรียกเธอว่าเมีย แถมครั้งนี้ยังเอ่ยชื่อของเธอออกมาด้วย ช่างน่าแปลกใจยิ่งนัก
เฉิงอันหมายความว่ายังไงกันแน่?
เธอพยายามดิ้นให้หลุด ทว่าท่อนแขนทั้งสองข้างของสวี่เฉิงอันกลับมีแรงมหาศาล ไหนเลยจะดิ้นหลุดได้ ซือชิวฉิงเริ่มลนลาน “เฉิงอัน นายเมาแล้วนะ รีบปล่อยฉันเถอะ เดี๋ยวชิวหนิงกับชิวหลิงก็เข้ามากันหรอก!”
“เข้ามาก็เข้ามาสิ พวกเธอเป็นน้องเมียฉันนี่ จะเป็นไรไป ฮิๆ...”