บทที่ 95 ผมขอบริจาคเนื้อห้าสิบชั่ง ข้าวสารห้าสิบชั่ง และแป้งสาลีขาวห้าสิบชั่ง!

บทที่ 95 ผมขอบริจาคเนื้อห้าสิบชั่ง ข้าวสารห้าสิบชั่ง และแป้งสาลีขาวห้าสิบชั่ง!

การกล่าวปลุกใจของเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านสิ้นสุดลง จากนั้นจึงเป็นช่วงเวลาที่ชาวบ้านสามารถแสดงความคิดเห็นได้อย่างอิสระ

ผู้เฒ่าคนหนึ่งยันไม้เท้าพลางเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า "งานชิงน้ำคราวนี้ พวกเราต้องมีความเชื่อมั่นว่าจะชนะให้ได้ แต่มีแค่ความเชื่อมั่นอย่างเดียวยังไม่พอ!"

"หวงชุนข้างๆ มีประชากรมากกว่าพวกเรา งานชิงน้ำคราวที่แล้วพวกเขาก็ชนะ ได้สิทธิ์ขาดในการจัดการแหล่งน้ำตลอดห้าปีที่ผ่านมา ผลผลิตจึงดีกว่าหมู่บ้านเรา แถมในหมู่บ้านยังมีคนหนุ่มแรงเยอะอยู่อีกมาก พวกเราต้องคิดหาวิธี จะเอาแต่ใช้กำลังบุ่มบ่ามไม่ได้!"