บทที่ 93 หยอกเย้าซือชิวฉิงอีกครา

บทที่ 93 หยอกเย้าซือชิวฉิงอีกครา

ต้นเดือนเมษายน สวี่เฉิงอันเข้าเมืองไปอีกรอบ

หลังจากไปคิดเงินค่าขนส่งที่โรงงานถลุงเหล็กเสร็จ เขาก็แวะไปที่ร้านของเหลียงเหวินเฟิง

พอเข้าสู่ฤดูหนาวก็ไม่ได้เข้าป่า เพราะเปลี่ยนจุดสนใจไปที่การติวหนังสือให้ซือชิวหนิงแทน เขาจึงไม่ได้เอาของป่ามาขายให้เหลียงเหวินเฟิงนานหลายเดือนแล้ว

ตอนนี้ติวให้ซือชิวหนิงไปจนเกือบหมดแล้ว หลังเริ่มเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิสวี่เฉิงอันได้เข้าป่าบ่อยขึ้น จึงสะสมของป่าไว้ได้จำนวนหนึ่ง พอจะนำมาทำการค้ากับ "สหายเก่า" ได้เสียที

"น้องชาย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!"

เหลียงเหวินเฟิงที่เห็นสวี่เฉิงอันดีใจเป็นอย่างยิ่ง

คนผู้นี้คือเทพเจ้าแห่งโชคลาภของเขาเชียวนะ!

เขาที่กำลังนั่งจิบชาอยู่รีบเดินออกมารับ พอเห็นผ้าใบคลุมกระบะท้ายรถแทรกเตอร์ป่องนูนขึ้นมา ดูท่าข้างใต้จะมีของอยู่ไม่น้อย ในใจก็อดไม่ได้ที่จะลิงโลดพลางเอ่ยถามว่า "รอบนี้เอาของดีอะไรมาฝากฉันบ้างล่ะ?"