บทที่ 54 โกยเงินเข้ากระเป๋าอย่างบ้าคลั่งกว่าสามพันหยวน!

บทที่ 54 โกยเงินเข้ากระเป๋าอย่างบ้าคลั่งกว่าสามพันหยวน!

หลังจากดื่มชาไปพักใหญ่ เหลียงเหวินเฟิงถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายมาหาตนเพราะมีธุระสำคัญ

"น้องชาย เอาเป็นว่าพวกเรามาคุยเรื่องธุระกันก่อน แล้วค่อยจิบชาต่อดีไหม"

สวี่เฉิงอันพยักหน้า "ได้ครับ!"

"นายถือของตามฉันมาเลย!"

เหลียงเหวินเฟิงพาเขาไปที่ลานหลังบ้าน จัดการลงกลอนประตูด้านในอย่างแน่นหนา จากนั้นสวี่เฉิงอันจึงค่อยเปิดกระสอบทั้งสองใบออก

กระสอบใบหนึ่งใส่หนังสัตว์เอาไว้ เดิมทีเขาไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

สองครั้งก่อนที่สวี่เฉิงอันนำของมาแลกเปลี่ยนที่ตลาดมืด ของที่มีค่าที่สุดก็แค่หนังหมาป่า ซึ่งเทียบไม่ได้เลยสักนิดเมื่ออยู่ต่อหน้าของหายากชั้นยอดอย่างโสมคนป่า

ทว่าเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นจุดหนึ่งในกระสอบ เหลียงเหวินเฟิงก็ชะงักไปเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง ก่อนจะโพล่งออกมาเสียงหลง "ตัวเซเบิลเรอะ"