บทที่ 50 ได้ใส่เสื้อไหมพรมที่ซือชิวฉิงถักให้แล้ว

บทที่ 50 ได้ใส่เสื้อไหมพรมที่ซือชิวฉิงถักให้แล้ว

ซือชิวฉิงที่กำลังถักเสื้อไหมพรมอยู่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา พลางเอ่ยถามเรื่อยเปื่อย "แล้วเธอไปพูดอะไรกับพวกเขาล่ะ"

"หนูก็บอกพวกเธอไปว่า ถ้าหาพี่เขยที่เก่งกาจมีความสามารถอย่างพี่เขยรองของหนูได้สักคน พวกเธอก็คงได้มีชีวิตดีๆ เหมือนกัน!"

สวี่เฉิงอันอดขำไม่ได้ "ทำไมพูดไปพูดมาถึงวกมาที่ฉันได้ล่ะ"

ซือชิวหลิงร้องบอก "หนูพูดเรื่องจริงนี่นา หนูว่าพี่เขยรองเป็นผู้ชายที่เก่งที่สุดในใต้หล้าเลย!"

สวี่เฉิงอันได้แต่หัวเราะเบาๆ อย่างขบขัน

ในฐานะคนที่ได้กลับชาติมาเกิดใหม่ แถมยังมีระบบติดตัว ย่อมต้องมีฝีมือและไหวพริบอยู่บ้างเป็นธรรมดา

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่โลกทัศน์ความรู้ความเข้าใจก็อยู่คนละระดับกับคนในยุคนี้แล้ว

แต่ถ้าจะบอกว่าเก่งที่สุดในใต้หล้านี่ก็เกินไปหน่อย เขาไม่ได้มั่นใจในตัวเองขนาดนั้น