บทที่ 47 ป้าหวังผู้ชอบดูถูกคน

บทที่ 47 ป้าหวังผู้ชอบดูถูกคน

"ไม่มีอะไรหรอก เมื่อกี้ฉันแค่กำลังคิดว่าพวกเราใช้เงินไปเท่าไหร่"

ซือชิวฉิงแสร้งทำเป็นสงบนิ่ง หาข้ออ้างมั่วๆ มากลบเกลื่อนไปเปลาะหนึ่ง

ซือชิวหลิงถามอย่างสงสัย "พี่ใหญ่ ทำไมหน้าพี่ถึงแดงขนาดนั้นล่ะ?"

"พอดื่มน้ำแกงไปถ้วยหนึ่ง ร่างกายก็เลยรู้สึกร้อนขึ้นมานิดหน่อยน่ะ"

"พี่สาว มีอะไรให้คิดกัน เงินก็ใช้ไปแล้ว ไม่ต้องไปคิดคำนวณมากหรอก รีบกินเถอะ ไก่อบตัวนี้อร่อยมาก พี่กินน่องไก่สักชิ้นสิ!"

ซือชิวหนิงยิ้มพลางคีบน่องไก่อบชิ้นหนึ่งให้เธอ แล้วก็คีบอีกชิ้นให้สวี่เฉิงอันด้วย

"อื้ม กินสิ พวกเธอก็กินด้วย!"

"..."

หลังจากอิ่มอร่อยกับมื้ออาหารอย่างเอร็ดอร่อย ส่วนที่กินไม่หมดก็ห่อกลับบ้าน ยุคนี้ไม่เหมือนยุคหลัง การไปกินข้าวนอกบ้านแล้วมีอาหารเหลือจึงไม่มีใครยอมทิ้งให้เสียเปล่าอย่างเด็ดขาด