บทที่ 27 มีเงินแล้ว ได้เวลากวาดซื้อของ!

บทที่ 27 มีเงินแล้ว ได้เวลากวาดซื้อของ!

เหลียงเหวินเฟิงเอาไฟฉายส่องดู ตาพลันเป็นประกาย "โสมเหรอ?"

"ใช่ โสมป่าแท้แน่นอน ต้นนี้น่าจะสักสิบเจ็ดปี ส่วนอีกต้นยี่สิบเอ็ดหรือยี่สิบสองปี นายลองดูสิ!"

สวี่เฉิงอันรู้ดีว่า "เพื่อนเก่า" คนนี้ดูโสมเป็น และนี่ก็เป็นหนึ่งในของป่าหายากที่เขารับซื้อเป็นหลัก

เหลียงเหวินเฟิงใช้ไฟฉายส่องพิจารณาอยู่นานพอสมควร มั่นใจว่าเป็นโสมป่าสองต้นจริงๆ และอายุปีก็ใกล้เคียงกับที่สวี่เฉิงอันบอกไว้

เขาตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง "โสมป่าสองต้นนี้ขายยังไง?"

"ต้นที่อายุน้อยกว่าร้อยสามสิบ อีกต้นร้อยแปดสิบ!"

"น้องชาย ลดหน่อยสิ!"

"ลดไม่ได้แล้ว โสมป่าอายุขนาดนี้ก็ราคานี้แหละ ผมคิดราคาพิเศษให้นายแล้ว นายก็รู้ดี!"