บทที่ 13 ยิ่งมองยิ่งไม่เข้าใจผู้ชายคนนี้

บทที่ 13 ยิ่งมองยิ่งไม่เข้าใจผู้ชายคนนี้

ซือชิวหนิงเห็นด้วยเช่นกัน "พี่เฉิงอันไปล่าสัตว์มาทั้งวันคงหิวแย่แล้ว พี่ใหญ่ พวกเรารีบกลับไปทำกับข้าวให้เขากินกันเถอะค่ะ!"

เมื่อได้เจอชายคนรัก ดวงตาของเธอก็ยิ้มหยีโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว

ซือชิวหลิงแซวขึ้นมา "พี่รอง ในใจพี่มีแต่พี่เฉิงอันคนเดียวเลยนะ กลัวแต่เขาจะหิวท้องกิ่ว ไม่มีฉันกับพี่ใหญ่ในสายตาเลยสักนิด!"

ซือชิวหนิงเขินจนหน้าบาง รีบยื่นมือไปตีซือชิวหลิง "ยัยเด็กคนนี้พูดจาเลอะเทอะ พี่เฉิงอันเป็นผู้ชายของฉัน ฉันจะไม่ห่วงเขาได้ยังไงล่ะ แต่พวกเธอก็เป็นพี่น้องที่ดีของฉันเหมือนกันนะ!"

ระหว่างที่สามพี่น้องกำลังพูดคุยหยอกล้อกัน สวี่เฉิงอันก็ใช้เชือกป่านมัดปากกระสอบใหม่อีกครั้งเสร็จพอดี

ซือชิวฉิงอาสาขึ้นมา "เฉิงอัน เธอขึ้นเขาไปล่าสัตว์มาทั้งวัน แถมยังหาบของหนักขนาดนั้นลงเขามาคงเหนื่อยแย่ ให้ฉันหาบกลับบ้านเองเถอะ!"