บทที่ 7 หยอกเย้าซือชิวฉิง

บทที่ 7 หยอกเย้าซือชิวฉิง

ยามพลบค่ำ ณ เฮยถู่ถุน

ทั่วทั้งหมู่บ้านต่างอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุข

เพราะมีการจัดสรรที่ดินทำกินให้แต่ละครัวเรือนแล้ว

คนรุ่นหลังคงยากที่จะเข้าใจความรู้สึกดีใจจนเนื้อเต้นของชาวนาที่ได้มีที่ดินเป็นของตัวเอง

บางคนเดินไปเดินมาบนที่ดินทำกินของตัวเองอย่างตื่นเต้นพลางสูบยาเส้น

บางคนก็กอบดินขึ้นมาเป็นระยะ ดมกลิ่นหอมของผืนดิน ทั้งร่างเคลิบเคลิ้มจนหุบยิ้มไม่ลง

สำหรับเฮยถู่ถุนแล้ว นี่คือวันที่น่าจดจำและควรค่าแก่การบันทึกลงในบันทึกประวัติศาสตร์ของหมู่บ้าน

พอมีที่ดินแล้ว ก็ไม่ต้องตื่นแต่เช้ามืดกลับดึกดื่นไปทำงานในกองผลิตเหมือนเมื่อก่อน ทำงานเหนื่อยสายตัวแทบขาดเยี่ยงวัวเยี่ยงม้า แต่กลับยังกินไม่อิ่มท้อง

ที่บ้านตระกูลซือ สามพี่น้องต่างก็ดีอกดีใจ พูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน