กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 4 น้ำใจคนงามยากจะรับไหวที่สุด!
เมื่อได้สติ เธอก็พูดอย่างขัดเขินว่า “พี่เฉิงอัน พูดเล่นแล้วค่ะ! ฉัน...ฉันจะไปมีความสามารถขนาดนั้นได้ยังไงกัน!”
“ใครบอกว่าเธอไม่มีความสามารถล่ะ ฉันนี่แหละบอกว่าเธอมี!” สวี่เฉิงอันยิ้มพลางกล่าว “เมื่อก่อนเธอสอบติดมัธยมต้นในตำบลได้ แถมสอบได้ที่หนึ่งทุกครั้ง หัวไวจะตาย ถ้าสองปีก่อนมีโอกาสได้เรียนมัธยมปลาย ป่านนี้คงเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยไปแล้ว!”
ซือชิวหนิงฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงถามหยั่งเชิงว่า “พี่เฉิงอัน พี่อยากสอบเข้ามหาวิทยาลัยเหรอคะ”
เธอรู้สึกประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย
ถ้าเกิดผู้ชายของเธอสอบติดแล้วทิ้งเธอไปจะทำยังไงล่ะ
สวี่เฉิงอันพยักหน้า “ใช่ แต่ฉันอยากสอบไปพร้อมกับเธอ!”
จริงๆ แล้วเขาไม่ได้คิดจะเข้ามหาวิทยาลัยเลยสักนิด ชาตินี้แค่อยากอยู่ครองคู่เคียงข้างซือชิวฉิงไปตลอดชีวิตเท่านั้น
ทว่าถ้าไม่พูดแบบนี้ ซือชิวหนิงก็คงไม่ยอมสอบ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องหลอกเธอไปก่อน