เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
มาถึงนครหลวงได้สามสี่วันแล้ว จี้จือเวยยุ่งอยู่กับการดูห้อง พาคนในครอบครัวเดินเที่ยวถนนทุกวัน ซึมซับทิวทัศน์ของนครหลวง
ทว่ามีเรื่องหนึ่งที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจเธอมาตลอด นั่นคือหวงโต้ว
ตามที่เธอบอกกับคนในครอบครัว หวงโต้วนั้นไหว้วานช่างขับรถบรรทุกทางไกลให้ช่วยพานั่งรถมาด้วย จากนครเซี่ยงไฮ้มาถึงนครหลวง วิ่งอยู่บนทางสักสามสี่วันถือเป็นเรื่องปกติ
ตอนนี้สามสี่วันผ่านไปแล้ว หากเธอยังไม่ไปรับหมากลับมา แม่ของเธอต้องเกิดความสงสัยขึ้นมาแน่
วันนี้เธอออกไปสืบหาข่าวคราวบ้านเหมือนเช่นเคย ขากลับเลี้ยวเข้าไปในส่วนลึกของตรอกหูท่ง เมื่อแน่ใจว่ารอบข้างไม่มีคน มโนจิตก็เคลื่อนไหว หิ้วเอาหวงโต้วออกมาจากมิติ
เจ้าหมาตัวนี้กำลังวิ่งไล่ไก่ตัวหนึ่งอย่างสนุกสนาน พอถูกกระชากออกมาแบบไม่ทันตั้งตัว อุ้งเท้าทั้งสี่แตะถึงพื้นแล้วยังคงมึนงง มันเงยหัวขึ้นมองเธอ สีหน้าบ่งบอกชัดเจนว่า “ไก่ของฉันล่ะ”
“แกผลาญไก่ของฉันอีกแล้วนะ!” จี้จือเวยย่อตัวลงประคองหัวหมาของมันแล้วขยี้ไปยกหนึ่ง