เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันที่ห้า จี้จือเวยก็จูงหวงโต้วออกจากบ้าน
หวงโต้วยังไม่รู้เรื่องรู้ราว หางส่ายดิกราวกงล้อลมไฟ นึกว่าเจ้านายจะพามันออกไปเดินเล่น วิ่งเริงร่าไปตลอดทาง จมูกแนบติดพื้นดมฟุดฟิดไปทั่ว
จี้จือเวยจูงมันไปยังมุมเปลี่ยวลับตาด้านหลังตรอกชุมชน ย่อตัวลง ใช้สองมือประคองหัวสุนัขของมันแล้วขยี้เบา ๆ สองที “หวงโต้ว แกเข้าไปอยู่ในมิติก่อนนะ ถึงนครหลวงแล้วค่อยปล่อยแกออกมา เป็นเด็กดีล่ะ อย่าซน”
หวงโต้วเอียงคอมองเธอ ลูกแก้วตาสีดวงตาสีดำฉ่ำน้ำเผยแววงุนงง
ชั่วพริบตาถัดมา มโนจิตของจี้จือเวยขยับไหว หวงโต้วก็หายวับไปจากที่เดิม
ภายในมิติ หวงโต้วปรากฏตัวขึ้นริมแปลงวิญญาณอย่างไร้ร่องรอย มันอึ้งไปสองวินาที จากนั้นหางก็ส่ายดิก วิ่งแจ้นไปยังทางสวนเพาะเลี้ยงอย่างคุ้นเคย
อยู่ในนี้สนุกกว่าตามเจ้านายไปเดินถนนตั้งเยอะ