ตอนที่ 132 ฝันกลับเข้าเมืองของหลินซิ่วซิ่วพังทลาย

หลินซิ่วซิ่วก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว สายตากวาดมองใบหน้าของจี้จือเวยรอบหนึ่งอย่างเชือดเฉือน จากนั้นก็จ้องมองเฉิงเยี่ยนชวนตรง ๆ “จี้จือเวยมีอะไรกันดี เธอดีกว่าฉันตรงไหน ทำไมคุณถึงเลือกเธอ”

พอคำพูดนี้หลุดออกมา จี้จือเวยก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดไม่ออกไปทั้งตัว

เธอมองเฉิงเยี่ยนชวนที มองหลินซิ่วซิ่วที มุมปากกระตุกเบา ๆ

เฉิงเยี่ยนชวนมองหลินซิ่วซิ่วปราดหนึ่งอย่างไร้อารมณ์ เสียงไม่ดัง ทว่าทุกคำกลับคล้ายตักขึ้นมาจากห้องเก็บน้ำแข็ง “เธอเทียบไม่ได้สักอย่าง”

ใบหน้าของหลินซิ่วซิ่วพลันเผือดสีขาวลงทันที

ริมฝีปากของเธอสั่นระริกอยู่สองครา ขอบตาก็แดงก่ำขึ้นมาในชั่วพริบตา ทั้งตัวราวกับถูกคนตบฝ่ามือเข้าใส่หน้าตรง ๆ

“คุณ...” เสียงของเธอสั่นเครือ

“คุณรู้ไหมว่าตอนฉันอยู่ในเมืองมีคนตามจีบมากแค่ไหน ฉันก็หน้าตาดี ฐานะครอบครัวฉัน เส้นสายครอบครัวฉัน ขอแค่ฉันพยักหน้า คนต่อแถวรอมีตั้งเยอะแยะ... ฉันมีตรงไหนไม่คู่ควรกับคุณ”

คิ้วของเฉิงเยี่ยนชวนขมวดมุ่นขึ้นเล็กน้อย คล้ายหมดความอดทนสุดท้ายแล้ว จึงดึงมือจี้จือเวยขึ้นมาหมายจะเดินจากไป

“คุณหยุดนะ!”