เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะที่ซุนเซี่ยงจวินถูกคุมตัวขึ้นรถจี๊ป ชาวบ้านของกองการผลิตอ่าวเซี่ยงหยางแทบทั้งหมดต่างพากันหลั่งไหลออกมาบนถนนในหมู่บ้าน
รถยนต์สตาร์ตเครื่องยนต์ ตลบฝุ่นคลุ้งไปตามทางแล้วลับหายไปในทิศทางที่มุ่งหน้าสู่สหกรณ์ประชาคม ทิ้งเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังหึ่ง ๆ ตามหลังมาเป็นแถบ ราวกับรังแตนแตก
เหล่าป้า ๆ จับกลุ่มกันกลุ่มละสองสามคน แต่ละคนส่งเสียงดังใสไม่แพ้กัน
“ฉันว่าแล้วเชียว ตอนนั้นที่เขาแต่งเข้าตระกูลหลิว ตกปากรับคำอย่างรวดเร็วปานนั้น กระทั่งเรื่องเด็กใช้นามสกุลฝ่ายหญิงยังไม่แยแส โลกนี้จะมีเรื่องดีปานนั้นที่ไหนกัน ที่แท้หมอนั่นก็พุ่งเป้ามาที่สิทธิ์ตั้งแต่แรกแล้ว!”
“จะไม่ใช่ได้ยังไงกัน! เลขาธิการหลิวเป็นเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านมาตั้งหลายปี คนแบบอะไรกันไม่เคยเจอกันล่ะ กลับต้องยอมตามใจลูกสาวในเรื่องนี้เสียได้”
“เธอดูนี่สิ ซุนเซี่ยงจวินนี่ก็เกินทนจริง ๆ เมียตั้งท้องลูกอยู่แท้ ๆ ตัวเองกลับออกไปคบหาดูใจกับคนอื่น จิตใจต้องดำมืดขนาดไหนกัน?”
“คราวนี้ดีละ รู้กันไปทั่วทั้งสหกรณ์ประชาคม คอยดูสิว่าต่อไปเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”