เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เรื่องที่สวีเว่ยกั๋วย้ายออกจากที่พักเยาวชนปัญญาชนนั้น ตกลงกันได้ในบ่ายวันหยุดพักงานวันหนึ่ง
วันนั้นเขาหิ้วอาหารกระป๋องสองกระป๋องไปหาจ้าวเถี่ยจู้ อยากถามว่าในหมู่บ้านมีบ้านว่างให้เช่าหรือไม่
จ้าวเถี่ยจู้กำลังนั่งยอง ๆ ผ่าฟืนอยู่ในลานบ้าน พอได้ยินจุดประสงค์ที่มาก็มองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจดเท้าแวบหนึ่ง “นายก็อยากย้ายออกไปด้วยเหรอ ที่พักเยาวชนปัญญาชนอยู่ไม่พอแล้วหรือไง”
“อยู่พอครับ เพียงแต่ว่า...” สวีเว่ยกั๋วเกาท้ายทอย “ฉันนอนกรน กลัวจะไปรบกวนคนอื่น”
มุมปากของจ้าวเถี่ยจู้กระตุก ไม่ได้เปิดโปงเขา
“บ้านว่างในหมู่บ้านน่ะมีอยู่หรอก แต่ทรุดโทรมมาก นายต้องออกเงินซ่อมเองนะ” จ้าวเถี่ยจู้จามขวานปักลงบนพื้น
“งั้นฉันขอคิดดูก่อนแล้วกัน”
เขาเพิ่งเดินพ้นประตูบ้าน ก็ชนเข้ากับเฉิงเยี่ยนชวนพอดี
“หาบ้านเหรอ” เฉิงเยี่ยนชวนถาม
สวีเว่ยกั๋วพยักหน้า