ตอนที่ 52 วันส่งเจ้า

เฉิงเยี่ยนชวนช่วยจี้จือเวยหิ้วของมาถึงลานบ้านเล็กอิฐเขียว กำลังจะหมุนตัวกลับ จี้จือเวยก็เรียกเขาไว้

“เดี๋ยวก่อน”

เธอล้วงเอากล่องกระดาษทรงยาวเรียวนั้นออกมาจากด้านในเสื้อคลุมบุฝ้าย ยื่นไปตรงหน้าเขา ปลายหูแดงระเรื่อขึ้นมาเงียบ ๆ แถบหนึ่ง

“อันนี้ให้คุณ วันนี้เห็นพอดี รู้สึกว่าเหมาะกับคุณมาก”

เฉิงเยี่ยนชวนชะงักไปเล็กน้อย ยื่นมือออกไปรับกล่องกระดาษ ปลายนิ้วแตะถูกหน้ากล่อง จากนั้นค่อย ๆ เปิดฝากล่องออก

ด้านในมีปากกาหมึกซึมปลายอิริเดียมตราจินซิงวางนอนอยู่ด้ามหนึ่ง ด้ามปากกาสะท้อนประกายสีทองหม่นอันอบอุ่นท่ามกลางแสงสนธยา ตัวอักษรสลักบนปลอกปากกาคมชัดประณีต

เขาจับด้ามปากกาขึ้นมามองดูอยู่สองวินาที นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ผิวเรียบของก้านปากกาแผ่วเบา ลูกกระเดือกขยับไหวเล็กน้อยทีหนึ่ง แล้วจึงเงยหน้าขึ้นมองเธอ

“ปากกาด้ามนี้ คุณเลือกอยู่นานไหม”

“ก็ไม่นานหรอก แค่เห็นแวบแรกแล้วถูกใจ” จี้จือเวยถูกเขามองจนเริ่มเก้อเขินเล็กน้อย เธอเอียงหน้าแสร้งทำเป็นจัดของบนโต๊ะ

“ถ้าคุณไม่ชอบ งั้นก็……”