กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 155 นิสัยดีก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้
หลี่เลี่ยงตกใจมาก “อะไรนะ? ไม่ใช่ว่ากู้มาหรอกเหรอพี่ พี่เป็นครูสอนวรยุทธ์ได้เงินเดือนแค่หนึ่งหมื่นบาท พี่ไปหาเงินมาจากไหน?”
หลี่หลานหยิบกระเป๋าใบใหม่ออกจากกระเป๋าเป้ของตัวเอง “กระเป๋าใบนี้ เอาไปให้แฟนเธอสิ”
หลี่เลี่ยงตะลึง “กระเป๋าใบนี้ พี่ไปเอามาจากไหน? ช่วงนี้พี่ไปทำอะไรมา?”
เขามีลางสังหรณ์ใจที่ไม่ดีนัก
ในสังคมปัจจุบันวิธีหาเงินจำนวนมากได้รวดเร็วเช่นนี้ บวกกับการที่หลี่หลานหยิบกระเป๋าถือแบรนด์เนมราคาแพงออกมา หลี่เลี่ยงซึ่งมาจากเมืองอำเภอเล็ก ๆ แม้จะไม่คุ้นเคยกับสัญลักษณ์ปราด้า แต่เมื่อได้เห็นบรรจุภัณฑ์ระดับไฮเอนด์และรูปลักษณ์ที่ประณีตก็รู้ทันทีว่ามันต้องไม่ถูกแน่ ๆ
หลี่หลานพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ไปเป็นบอดี้การ์ดให้คนอื่นที่มาเก๊ามา ได้เงินมาสี่แสน พี่โอนให้เธอสามแสนห้าหมื่นบาท ส่วนอีกห้าหมื่นบาทพี่เก็บไว้ใช้เอง เรื่องแต่งงานคงไม่มีปัญหาแล้ว ส่วนเงินดาวน์บ้านหรืออะไรก็ตาม ต่อจากนี้ต้องพึ่งพาตัวเองกับทางบ้านแล้ว ลองดูว่าพอจะหักจากเงินสินสอดของแฟนเธอได้ไหม”
หลี่เลี่ยงยังคงตะลึง “พี่! พี่อย่าตกต่ำไปเลยนะ ผมยอมไม่แต่งงานดีกว่า ถ้าต้องให้พี่ไปทำเรื่องแบบนั้น!”
เพียะ!
หลี่หลานกระแทกศอกใส่หลานชายแท้ ๆ ของตัวเองทันที “สมองเธอคิดอะไรอยู่ทุกวี่ทุกวัน! พี่เป็นคนแบบนั้นหรือไง? นี่เป็นเงินที่พี่ทำงานหามา”