ตอนที่ 139 ย้อนวันวานกับหญิงสาวนักเดินป่า

ตอนที่ 139 ย้อนวันวานกับหญิงสาวนักเดินป่า

ทางเดินไม้กระดานเลียบทะเลสาบเอ๋อร์ไห่นั้นยาวมาก

ทั้งสามคนรับลมทะเลสาบเอ๋อร์ไห่พลางรู้สึกถึงความเย็นเยือกเพียงแผ่วเบา

เมื่อวานข้ายังนั่งทานเลี้ยงอยู่กลางแสงแดดจ้าในจงหยวน เหงื่อไหลเหมือนฝนตก แต่วันนี้กลับสัมผัสได้ถึงสายลมเย็นที่พาความหนาวเหน็บมาด้วย ความรู้สึกสองประการนี้ดูราวกับเป็นชีวิตสองรูปแบบ

คืนนี้พระจันทร์กลมโตยิ่งนัก

ตอนเดินผ่านบาร์แห่งหนึ่งได้ยินคนข้างในกำลังร้องเพลงพื้นเมือง ฉู่หงจึงพูดขึ้นว่า “ไปนั่งในบาร์สักพักเถอะ”

เฉินซู่ย่อมไม่คัดค้าน

ชีวิตคนเราจำเป็นต้องมีอรรถรสเช่นนี้

ทั้งสามคนเดินเข้ามาก็ได้รับความสนใจจากผู้คนไม่น้อย

คนหนุ่มสาวเหล่านี้มาที่นี่เพื่ออะไรกัน