ตอนที่ 107 ดาราเองก็ไม่ได้มีรายได้มากมายนัก

ตอนที่ 107 ดาราเองก็ไม่ได้มีรายได้มากมายนัก

เย่เจี๋ยกล่าวขึ้น “เอาล่ะถังเชา ที่นี่ไม่มีอะไรแล้ว นายกลับไปจัดการงานที่บริษัทเถอะ”

เฉินซู่สัมผัสได้ถึงความเป็นศัตรูจากชายหนุ่มคนนี้

แต่ตัวเขาก็รู้สึกขัดตาถังเชาเช่นกัน

นับตั้งแต่เขาเข้ามาในห้องพักผู้ป่วย ชายหนุ่มผู้นี้ก็พยายามลอบใช้เล่ห์เหลี่ยมหวังจะให้เขาออกไปตลอด

เจ้าหมอนี่เป็นสุนัขเลียขาของเย่เจี๋ย แถมยังมีนิสัยหวงก้างอีกด้วย

ฉันที่เป็นชายแก่อายุหกสิบปี จะไปทำอะไรเย่เจี๋ยได้กันล่ะ?

วันนี้ก็แค่เป็นการเสแสร้งไม่ใช่หรือ?

เฉินซู่รู้สึกรังเกียจเจ้าหนุ่มนี่เล็กน้อย เหตุผลไม่มีอะไรมาก แม้เจ้าหนุ่มนี่จะไม่ใช่หนุ่มหัวทอง แต่ดูมีความคล้ายคลึงกัน ทำให้เฉินซู่นึกถึงหลัวเจียหาวจนคันไม้คันมือ อยากจะหาอิฐสักก้อนมาฟาดสักที