เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 9 ชีวิตคือการเสพสุข
“อะไรนะ? แค่ไปกินข้าวเนี่ยนะต้องให้ฉันวางเงินมัดจำด้วย?”
เฉินซู่ก็ได้เปิดหูเปิดตา
ภัตตาคารอาหารตำรับส่วนตัวหวงกงจื่อในคฤหาสน์ฝรั่งเก่าหลังนี้ ถึงกับเรียกเก็บเงินมัดจำด้วยหรือ?
หลังจากทั้งสองคนกินมื้อเช้าเสร็จ ฉู่หงก็ไปสอบถามคนรู้จักจนได้เบอร์โทรจองโต๊ะของภัตตาคารอาหารตำรับส่วนตัวหวงกงจื่อมา พอถามรายละเอียด ปรากฏว่าร้านต้องให้วางเงินมัดจำ
ฉู่หงอธิบายว่า “ผู้จัดการบอกว่าเพราะวัตถุดิบบางอย่างต้องเตรียมล่วงหน้า ถ้าลูกค้าไม่มาทางร้านจะเสียหาย เลยต้อง...”
เฉินซู่ลองคิดดูแล้วที่พูดมาก็สมเหตุสมผล
มันก็เป็นอย่างนั้นแหละ
เฉินซู่กล่าว “เอาเถอะ โอนไปห้าหมื่นก่อน ให้พวกเขาเตรียมวัตถุดิบสดใหม่ไว้ให้พร้อม เอาสำหรับเจ็ดถึงแปดคน”
เฉินซู่โอนเงินห้าหมื่นให้ฉู่หงทันทีเพื่อให้เธอไปจอง