ตอนที่ 2 ร่างกายหนุ่มขึ้นห้าปี!

ตอนที่ 2 ร่างกายหนุ่มขึ้นห้าปี!

เดิมทีเฉินซู่เคยเป็นบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ฮู่เฉิงรายวัน

ทว่าอุตสาหกรรมนี้กลับซบเซาลงเรื่อย ๆ หลังจากถูกกระแสอินเทอร์เน็ตถาโถมเข้าใส่ ทำให้เขาเผชิญกับวิกฤตการเอาตัวรอดตั้งแต่อายุห้าสิบปี

เขาไม่ใช่คนท้องถิ่นของเมืองฮู่เฉิงและไม่มีเส้นสายในกองบรรณาธิการ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เขาจะกลายเป็นคนโชคร้ายกลุ่มแรกที่ถูกเลิกจ้าง

ถึงแม้อายุมากแล้วจะมีเงินบำนาญเดือนละ 3,000 หยวน แต่ในเมืองฮู่เฉิงนั่นถือว่าไม่เพียงพอ ไม่ต้องพูดถึงรายจ่ายภาคครัวเรือนในแต่ละวัน เขาจึงทำได้แค่ไปเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

งานรักษาความปลอดภัยต้องเข้ากะกลางวัน 15 วันและกะกลางคืน 15 วัน เงินเดือน 2,800 หยวน รวมค่าอาหารแต่ไม่รวมที่พัก

อย่าเห็นว่าเงินเดือนน้อยเช่นนี้ ทว่าในเมืองฮู่เฉิงกลับยังมีผู้คนอีกมากมายที่แย่งชิงกันจนหัวแตกเพื่อเข้ามาทำงานนี้

ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นคนสูงวัยที่อยู่ในวัยใกล้เคียงกับเฉินซู่