กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 101 ช่างเสเพลจริง ๆ
หลินเซียงอี๋ปรับอารมณ์ให้สงบลง ก่อนจะพาฉินอิงเซี่ยไปรับประทานอาหารที่ห้องอาหาร
ปรากฏว่าตอนที่เปิดประตูห้องหนังสือ สองหนุ่มใหญ่ก็เสียหลักล้มลงมาโดยไม่ทันตั้งตัว
ยังดีที่จิ้นจั๋วสายตาไวและมือไว รีบประคองจิ้นเหวยเซียนไว้ได้อย่างมั่นคง
“คุณครับ…ลูกบอกว่าคุณร้องไห้…ผมเลยแวะมาดู…”
หลินเซียงอี๋ตอบ “ร้องเพราะหิวน่ะสิ คุณทำอาหารช้าขนาดนี้!”
จิ้นเหวยเซียนตอบ “…ครับ เป็นความผิดของผมเอง”
ฉินอิงเซี่ยเดินตามหลังเธอมา ที่หางตายังคงหลงเหลือรอยแดงจาง ๆ อยู่
จิ้นจั๋วขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาพาหญิงสาวเข้ามาใกล้ตัว ก่อนจะใช้ปลายนิ้วหัวแม่มืออุ่น ๆ ลูบผ่านหางตาของเธอ “เป็นอะไรไปครับ”
เธอส่ายหน้าพลางยิ้มหวานให้เขา “ไม่มีอะไรค่ะ”