ตอนที่ 87 ความมืดมิดและกลิ่นอับชื้น

ตอนที่ 87 ความมืดมิดและกลิ่นอับชื้น

หลังจากเซี่ยฉือมาถึง จิ้นจั๋วก็พาฉินอิงเซี่ยกลับไปก่อน

บนรถเขาช่วยเธอคาดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อย และไม่ลืมขโมยหอมแก้มเธอหนึ่งฟอดก่อนจากไป

ฉินอิงเซี่ยหน้าแดงก่ำแล้วกระซิบเสียงเบาว่า “…หวังว่าจือจือจะก้าวผ่านปมในใจไปได้เร็ว ๆ ด้วยความช่วยเหลือของประธานเซี่ยนะ”

“ต้องได้สิ เจ้าทวดน้อย” จิ้นจั๋วบีบแก้มเธอเบา ๆ มันนุ่มนิ่มมาก

ดวงตาของเธอโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว “งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ…”

“โอเค”

-

“คุณมาที่นี่ได้ยังไง? จิ้นจั๋วเป็นคนส่งข้อความบอกคุณใช่ไหม?” หยูจือจือถามเขา

เซี่ยฉือย่อตัวลงครึ่งหนึ่งตรงหน้าเธอ สีหน้าดูจริงจังอย่างไม่ค่อยได้เห็นนัก “หยูจือจือ คุณไม่อยากพึ่งพาผมมากขนาดนั้นเลยเหรอ…”