กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 39 จิ้นน้อยต้องเชื่อฟัง
ดอกบัวยังไม่เท่าเครื่องหน้าของหญิงงาม ลมพัดผ่านโถงน้ำกลิ่นหอมของหยกและเครื่องประดับโชยมา
จนถึงวันนี้ จิ้นจั๋วถึงเพิ่งจะรู้สึกซึ้งใจอย่างลึกซึ้ง
ฉินอิงเซี่ยบนเวทีก้าวเดินอย่างแผ่วเบาทุกยิ้มทุกหัวเราะเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา ราวกับหญิงงามล่มเมืองจากปลายพู่กันของจิตรกรเอกที่เดินออกมาจากภาพวาด
รูปโฉมของหญิงงามล่มเมืองนี้ช่างงดงามจนมิอาจหาสิ่งใดเปรียบ
จิ้นจั๋วจ้องมองด้วยสายตาเร่าร้อน ในใจมีสายลมแผ่วพัดผ่าน หลังจากความผ่อนคลายก็เป็นอาการชาซ่านที่สลัดทิ้งไม่หลุด
“พี่จั้ว! ยังมีเวลามาใจลอยอยู่อีกเหรอ?” เจียงอิงหวายวิ่งเหยาะ ๆ มาข้างกายเขา มองตามสายตาของเขาไป เมื่อเห็นบนเวทีเป็นรายการจากคณะของฉินอิงเซี่ยก็เข้าใจได้ทันที