กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 27 อายุสิบเก้าปีของฉัน
ฉินอิงเซี่ยจ้องมองฉากในห้องผู้ป่วยผ่านหน้าต่างบานเล็กอย่างเงียบเชียบ
แม้แต่ลมหายใจเธอก็ยังผ่อนปรนเบาบาง ไม่นึกอยากทำลายความฝันอันงดงามที่อยู่ตรงหน้า
ราวกับเด็กที่ซ่อนตัวอยู่ในช่องประตู กำลังแอบมองความสุขที่ไม่ใช่ของตนเอง
หลายปีก่อน ครอบครัวของเธอเองก็เคยมีความสุขสมบูรณ์แบบเช่นนี้
บ้านหลังนั้นตอนนี้ยังคงอบอุ่น เพียงแต่ตัวเอกที่ได้รับความรักไม่ใช่เธออีกต่อไปแล้ว
เธอกลายเป็นคนนอก เป็นคนที่เกินมา
…
“หยิงหยิง?”
หยูจือจือลดเสียงลง แล้วเรียกเธอคำหนึ่ง