กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 15 พี่ชาย ฉันไม่อยากกลับบ้าน
จิ้นจั๋วจ้องมองนัยน์ตาอันงดงามเกินไปของฉินอิงเซี่ย พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงกึ่งยิ้มกึ่งบูด “เนื้อที่ย่างสด ๆ นี่มันยังร้อนอยู่นิดหน่อย…”
ฉินอิงเซี่ยเข้าใจความหมาย จึงเป่าให้เย็นลงแล้วตั้งใจจะส่งให้อีกครั้ง
มือที่ยื่นออกไปชะงักลงเมื่อตระหนักว่ากิริยานี้ใกล้ชิดจนเกินไป “ฉันเป่าให้เย็นแล้ว คุณยังจะกินอยู่ไหม”
เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย ก้มหน้าลงคาบเนื้อย่างที่เธอป้อนให้ไปกิน โดยใช้การกระทำตอบคำถามเธอนั่นเอง
ที่สำคัญคือหลังจากจิ้นจั๋วทานเสร็จ เขายังเลียริมฝีปากอย่างนึกเสียดาย “…ก็ใช้ได้นะ”
ใบหน้าของฉินอิงเซี่ยร้อนผ่าว
-
ทั้งที่ไม่ได้ดื่มสุราแม้แต่น้อย แต่เมื่อทานมื้อนี้เสร็จสิ้น ฉินอิงเซี่ยกลับดูคล้ายคนเมา ใบหน้าแดงก่ำ ขาแข้งอ่อนแรงไปหมด